باغ وجود

تصور کنید باغی مستعد و حاصل خیز از نیاکان خود به ارث برده اید .

باغ اشکالاتی دارد . درختان و گیاهانی در آن از قبل روییده اندکه برخی از آن ها نه تنها مفید نیستند بلکه گاه اسباب زحمت شما را فراهم می کنند .

مشکل دیگری که باغ مذکور دارد این است که مدت هاست توسط شما رها شده و به آن رسیدگی نکرده اید . علف های هرز بسیاری در آن رشد کرده اند و شرایط نازیبایی را فراهم ساخته اند .

آیا چنین باغی که ثروتی ارزشمند برای شماست ، به همین حال رها می کنید ؟!

آیا تلاش نمی کنید آن را از این وضعیت خارج سازید ؟!

مثال باغ در حقیقت شباهت زیادی با وضعیت خود ما دارد .

ما جسم و روانی را در اختیار داریم که هر چند حاصل خیز و مستعد رشد است ولی پاره ای از باورها غلط را از والدین

و جامعه به ارث برده ایم و متاسفانه گاه خود نیز ، این عقاید اشتباه را رشد بیشتری داده ایم و برآن ها پافشاری می کنیم .

وآن چه در این میان نابود می شود ، فرصت محدود عمر و توانایی و علایق مان خواهد بود ‌ .

باید بپذیریم ، هیچ باغبانی چون خود ما قادر به پیرایش و آرایش باغ وجودمان نیست .

چاره ای نیست ؛ مسیر رشد و تعالی ، جاده ای است که ما خود به تنهایی باید طی کنیم ودیگران تنها می توانند حرکت ما را تسهیل کنند و کمک هایی را در حد توان خود به ما داشته باشیم .

هر انسانی چاره ای ندارد جز آن که با تلاش و همت خویش باغ وجودش را آباد سازد و از آفات مصمون بدارد .



رضا شاه پسند ۱۶ شهریور ماه 98

http://www.rezashahpasand.ir/



/ 0 نظر / 106 بازدید