پرنوشتن یا پرگویی

ارتباط جزو لاینفک وجود انسان است . و آدمیان نیازمند ارتباط با یکدیگرند . چه از نوع گفتاری وچه نوشتاری .

گفتن بسی آسانتر از نوشتن است.

ود راین میان اگر سخن گفتن به قاعده باشد مطلوب است. ولی پرگویی آفتی است که باعث خسران می شود .

زیاد سخن راندن ؛آنجا که خموشی بهتر است ، سبب آزردگی دیگران می شود و از طرفی ممکن است بحران آفرین و فتنه انگیز باشد .

ولی از حق نگذریم ، پرچانگی لذت بخش است و آدم را تخلیه می کند .

پس چاره چیست ؟

بهترین راه چاره ،نوشتن است .

به جای زیاد گفتن ،بهتر است بیشتر بنویسیم .

اول انکه نوشته را هرکس دوست بدارد ،می خواند

دوم اینکه نوشته ، چون حرف پای گریز ندارد و ماندگار است .

و سوم ، برای پرنوشتن نیاز به پر خواندن است و این انس با کتاب را بیشتر می کند .

پس ...

. بسیار بخوانیم و بیشمار بنویسم که قطعا اینگونه از انرژی منفی تخلیه می شویم . و وجودمان روشنی می یابد


/ 1 نظر / 38 بازدید