کودکی


یکی از شیرین ترین خاطره بازی های ذهن ؛ یاد آوری خاطرات کودکی است .

وقتی در آسمان خیال به آن دوران زیبا و شیرین باز می گردیم . به خصوص کودکی های دهه ی ۵۰ و ۶۰ ، حظی عمیق سراسر وجودمان را در بر می گیرد .

هی می نالیم و می گویم :

" یادش بخیر بازی های راه مدرسه ! شیطنت های پشت میزونیمکت ، مداد گلی ، تراش آبی ، ترکه ی دست ناظم ! دیدن کارتون سندباد و گوریل انگوری در تلویزیون سیاه و سفید .

دفتر کاهی ، مشق شب . عصر جمعه و حسرت تمام شدن تعطیلی . "


آیا می شود به آن دوران خیال انگیز و دلنشین بازگشت ؟!!

بطور مسلم به لحاظ جسمی و فیزیکی هرگز ! در هر دهه ا ی که کودکی کرده باشی ، حالا فقط می توانی به یاد آن ایام خاطره بازی کنی

ولی راهی هست که روح و روان را به کودکی باز گرداند و لذت برد ؟!!

یک راه همراه شدن با کودکان خودمان است .


لطفا برای یک هفته هم شده آن ها را از رقابت کور با دختر خاله و پسر عمو باز داریم .

اصلا بی خیال که بچه ی ما تیزهوشان قبول نشد !

مهم نیست کلاس زبان نرفت و ما نتوانستیم پیش جاری پُز بدهیم که " ماشاا... بچه ام عین بلبل انگلیسی حرف می زنه ! "

حالا کلاس موسیقی نرفت و پیش فامیل پیانو نزد چه خواهد شد ؟!

اصلا یک هفته بی خیال تلگرام و فضای مجازی !!


بزنیم به کوچه ، خیابان ، پارک و صحرا و با کودکانمان کودکی کنیم . بازی های مفرح و شاد را مهمان ساعات خود و بچه هایمان سازیم .

کودکی را درکنار بچه ها برای خودمان باز سازی کنیم .



ویک راه دیگر چون کودکان بیاندیشم و رفتار نماییم .


کودکان :

- کینه ای نیستند . زود می بخشند و فراموش می کنند .

- بخشنده اند و شادی هایشان را با هم قسمت می نمایند .

- در حال زندگی می کنند. غم دیروز و اضطراب فردا را ندارند .

- خودشان هستند . نقاب به چهره نمی زنند . و برای دیگران زندگی نمی کنند .

- تعارف ندارند و حرف ها را در دلشان تلنبار نمی سازند .

- با حداقل ها شادند. حتی یک بستنی و پفک خوشحالشان می کند .


ودر یک کلام :

کودکان کاملا طبیعی زندگی می کنند .




رضا شاه پسند ۳ تیرماه ۹۸



/ 0 نظر / 62 بازدید