بازگشت


اغلب ما نسبت به دیگران ناظر دقیقی هستیم ولی از خویشتن غافل ایم .

باید کمی به خود بر گردیم !چرا که تا این کار را نکنیم به رشد و توسعه فردی دست پیدا نخواهیم کرد .

چگونه ؟!

۱. به جای قضاوت دیگران و صرف انرژی برای نکوهش آنان ؛ قاضی اعمال خویش باشیم . با نقد و بررسی افکار و رفتارمان به شناخت دقیقی از نقاط قوت و ضعف مان دست پیدا می کنیم .

۲. با خود مهربان باشیم . به عبارت دیگر خویش را همان گونه که هستیم بپذیریم . و بدانیم ما منحصر به فرد آفریده شده ایم و قرار نیست در مقایسه ای بیهوده با دیگران عمرمان را صرف رقابت های بی حاصل نماییم .

۳. ما موجودی اجتماعی هستیم و ناگزیر از ارتباط با همنوعان پس راه های صحیح ارتباط را بیاموزیم تا کمتر دچار مشکلات ارتباطی با اطرافیان شویم .

۴. انسان بدون هدف و برنامه ؛ انگیزه اش را برای رشد خصایل نیکوی انسانی از دست می دهد . پس یک بار برای همیشه با تعیین هدف ، از روزمرگی رهایی یابیم .

۵. یک روز ، یک هفته ، یک ماه و یک سال را چند بار زندگی کنیم . بله تعجب نکنید . با خواندن کتاب و سرگذشت مردان و زنان پیش از خود می توان یک زمان محدود را چند بار زندگی کرد .‌

۶. حرف خوب بسیار است به خصوص با انفجار اطلاعات در دنیای امروز . مهم اقدام است . از همین فردا در راه اهدافمان تلاش را آغاز کنیم . فوروارد مطالب ارزشمند به تنهایی از ما انسانی دیگر نمی سازد .

باید از جایی شروع کرد .

چه قدر برای پرداختن به خویش وقت کم داریم . پس در همین اندک عمر ، به جای دخالت در کار دیگران ؛ به خودسازی مشغول شویم تا گل وجودمان شکوفا شود .



رضا شاه پسند ۱۴ مرداد ماه ۹۸


/ 5 نظر / 117 بازدید
faeze-mortazavi

واقعا همینطوره. واقع بینانه به موضوع پرداختین. ممنون از توجهتون