از ما گفتن

این چند روز با خاطرات دهه ی ۶۰ خاطره بازی کردیم و به یقین یاد روزهای کودکی خیلی دلچسب است.

حال یک سوال مطرح است ؟!

چرا یاد آوری خاطرات کودکی، در هر سنی باشیم، شیرین و گواراست ؟!

من در این چند روز به این سوال بارها فکر کردم و اینک در حد توان و برداشت خودم پاسخ می دهم .

شاید مهمترین عامل دوست داشتنی بودن کودکی، شادی باشد .

اگر این گونه است جای این پرسش باقی ست که چرا کودکان شادند و از لحظه های زندگی لذت می برند ؟!

یکی از ریشه های استرس، عدم پذیرش دیگران و تلاش برای تغییر آن هاست .

گویی هر یک از ما در ذهن ترازویی داریم که اطرافیان را با آن می سنجیم و دوست داریم آن ها همان گونه که ما می اندیشم، فکر کنند و عمل نمایند واگر غیر این باشد سعی می کنیم هر طور شده آنان را تغییر دهیم .

خوب همین موضوع، عامل استرس و رنج ما خواهد شد و از شادی دور می شویم .

در حالی که ما تنها توان تغییر خود را داریم و به دیگران فقط می توانیم آگاهی بدهیم .

کسی را با زور، قهر، کنایه و حتی نصیحت نمی توان عوض کرد. فقط می توان راه درست و غلط را نشان داد.

بله یکی از رازهای شادی کودکان این است که اطرافیان را همان گونه که هستند می پذیرند و سعی در تغییر و عوض کردن آن ها ندارند .

البته علت این که کودکان تلاشی برای تغییر دیگران ندارند این است که، هنوز به درست و نادرست یک کار، واقف نیستند .

خوب ما که واقفیم چه ؟! آیا دست روی دست بگذاریم، بشکن بزنیم و شاد باشیم .

خیر! نمی گوییم بی تفاوت باشیم بلکه سخن این است که؛ در مقابل عدم تغییر دیگران، دنیا را برای خود و آنان جهنم نکنیم . فقط آگاهی بدهیم . در نهایت تصمیم و انتخاب با خود آن هاست .

جمله معروف را شنیده اید؟!

" از ما گفتن بود، حالا خود دانی "


بله از من و شما فقط گفتن است، البته به روش های صحیح و منطقی !







رضا شاه پسند ۶ آبان ماه ۹۸


http://www.rezashahpasand.ir/







/ 0 نظر / 40 بازدید