پرتوان اما فراموش شده

صبح زود، مرتب و با وقار مهیای رفتن به محل کارش می شود.

آخر او در بخش خصوصی مشغول فعالیت است وباید بدون غیبت و تاخیر حضور دائمی داشته باشد وگرنه کارش را از دست می دهد .

حقوق اش اندک است ولی با این وجود حداکثر تلاشش را می کند تا کارش را از کف ندهد‌.

مرتب خودش را بروز کرده ، انواع مطالب آموزشی را دنبال می نماید و عطش خاصی برای دانستن روش های جدید دارد .

با دانش آموزانش با مهربانی و ادب برخورد کرده و از گل به آن ها نازک تر نمی گوید .

پیگیر یادگیری آنان است وتلاش می کند مطلبی را نا آموخته ، کلاس را ترک نکنند .

وقتی به خانه بر می گردد گویی کوهی از خستگی بر شانه اش نهاده اند .‌

بله ؛ او معلمی شاغل در مدارس غیر دولتی است اما رسمی نه ، بلکه او را نیروی آزاد می خوانند .

با وجود این همه تلاش و جدیت ، آینده ی شغلی را برای خود متصور نیست !

سال هاست موسسین عزیز مدارس غیر دولتی در راستای گسترش مشارکت مردمی در آموزش و پرورش ، بار سنگینی را با تاسیس این مدارس از دوش این نهاد برداشته اند .

این عزیزان بسان یک خیر آموزشی کمک شایانی را به بدنه ی آموزش و پروش می نمایند .

ولی متاسفانه برای نیروهای پرتوان و تجربه این مدارس که تحت عنوان نیروی آزاد فعالیت می کنند، دولت ومجلس طرح و برنامه ای برای استخدام رسمی این عزیزان تا کنون نداشته است !

چه خوب است نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی در راستای جذب این معلمان سخت کوش و کم توقع طرح و برنامه ای را دنبال کنند . تا :

اولا" این عزیزان امیدوارتر فعالیت کنند .

ثانیا" نیروهایی به استخدام آموزش و پرورش درآیند که دریایی از تجربه و تعامل هستند .




رضا شاه پسند ۱۸ مهر ماه ۹۸


http://www.rezashahpasand.ir/



/ 0 نظر / 22 بازدید