پلی به سوی انسانیت

برای اصیل بودن واقعی ، نیاز به درک حقارت دنیا ، انگیزه ی زیاد ویک بی تفاوتی عمیق است . آلبر کامو


معمولا چیزی اصالت دارد که خود واقعی اش باشد . اسبی اصیل است که چابک و راهوار باشد .

اصالت عطر ، به ماندگاری و بوی دل انگیزی است که دارد . و اصالت واقعی انسان به انسانیت است .


تن آدمی شریف است به جان آدمیت

نه همین لباس زیباست نشان آدمیت


خوب حالا چگونه به اصالت واقعی یعنی انسانیت ؛ دست یابیم ؟! نخست باید به درک درستی از ماهیت انسان و جهانی که درآن زندگی می کند برسیم .

ماهیت انسان :

انسان موجودی مادی و روحانی است . جسمش وابسته به دنیا و روحش متعلق به ماواری ماده است .

ماهیت دنیا :

دنیا به ذات خود نه خوب است نه بد !

بعنوان مثال ، چاقو یک ابزار است ، که می تواند مفید یا مضر باشد . بستگی دارد ما از این وسیله ی برنده چه استفاده نماییم .

دنیا نیز ابزاری است که در عین لازم بودن . بسته به نوع بکار گیری انسان می تواند منشا فاید ه یا زیان باشد.

نوع استفاده فرد از دنیا بستگی به این دارد که اصالت خود را به جسم بداند یا به روح .

اگر اصالت خود را به روح بداند : جسم‌را ابزاری می پندارد که فقط وظیفه حفظ ونگهداری و ایجاد زمینه رشد روح را دارد . پس به دنیا هم به چشم محل سکونت موقت نگاه می کند . و در عین تلاش و کوشش برای رشد و تعالی روحی ، به دنیا دل نمی بندد .

به داشته هایش مغرور نمی شود و دایم حسرت نداشته های مادی را نمی خورد . دنیا را در آنجا ارزشمند می شمارد که باعث رشد و تعالی روحش شود . و آنجا که قرار است برای رسیدن به قدرت ، شهرت و ثروت این جهان ؛ انسانیت را زیر پا گذارد هرگز روی خوش به دنیا نشان نمی دهد .

ظواهر دنیا قادر نیست فریبش دهد . بلکه در این مواقع دنیا را حقیر می داند .

اما فردی که اصالت خویش را در جسمش می داند . دنیا برایش همه چیز است و به خاطر رسیدن به آن از هیچ خطایی فرو گذار نمی کند .


دنیا ارزشمند است در صورتی که پلی باشد برای رسیدن به انسانیت .



رضا شاه پسند ۲۴ دی ماه ۹۷



شاید مایل باشید مطلب زیر را نیز بخوانید :     


https://rezashahpasand1352.persianblog.ir/rlrR59MLLKskk3DBno1M-مهربانی




/ 0 نظر / 21 بازدید